de islamitische orthodoxie hanteert moeiteloos de selectieve methode in de omgang met de heilige teksten die over vrouwen gaan. de integraliteit van de koran wordt abusievelijk geschonden, hetgeen de positie van de vrouw binnen de samenleving door de eeuwen heen heeft beinvloedt. de geleidelijke opsluiting van vrouwen heeft geen fundering in de sacrale tekst, maar toch heeft men vanaf de tijd van de tweede opvolger van de profeet ervoor gezorgd dat de opsluiting gesystematiseerd werd. geleerden en exegeten hebben zich vanaf de eerste eeuw van de islam ingespannen om een aantal koranverzen en hadiths van de profeet te interpreteren binnen de contouren van wat de politiek van toen wilde