de georganiseerde misdaad wordt zelden gehoord. nu schuift deze sector jan zonderland naar voren, een erudiete woordvoerder die gelijk een ding duidelijk maakt: laffe roofmoorden en vergismoorden behoren niet tot het repertoire van de georganiseerde misdaad. dat is meer iets voor de ongeorganiseerde misdaad. ‘wij doen ons werk zorgvuldig en werken volgens een erecode,’ schrijft zonderland. ‘en ja, wij innen inderdaad een zekere contributie voor de bescherming die wij te bieden hebben. anders dan de staat doen wij dat naar draagkracht.’ zonderland bindt vervolgens de strijd aan met de misdaadjournalistiek, met de woordvoerders van justitie en met diverse overheden. vooral het openbaar ministerie moet het in deze satire ontgelden. ‘als je goed kijkt, zul je zien dat het openbaar ministerie van oudsher in feite alleen enkele particuliere belangen behartigt, onder het mom het algemeen belang en de gerechtigheid te dienen. dat is van een misdadigheid in een georganiseerd verband waar wij nog een puntje aan kunnen zuigen.’ jan zonderland (pseudoniem) schreef dit boek ter viering van het tweehonderdjarig bestaan van de georganiseerde misdaad in nederland. niet toevallig valt dit jubileum samen met het tweehonderdjarig bestaan van het openbaar ministerie.