de jeugd speelt van nature graag in of met de natuur. het is van ons allemaal. wie een langere tijd voor onze kinderen werkt bij natuurmonumenten weet en ziet hun speelplezier. hiervoor doe ‘je’ het ook. maar als kinderen worden gediscrimineerd op grond van geld en de afspraak hiertegen met de auteur als vrijwilliger wordt verbroken dan blijkt de organisatie van natuurmonumenten een meedogenloze tiran met de kenmerkende eenrichting monologen. het wordt een affaire omdat de auteur overtuigd is dat alle mensen in onze natuur mogen werken en voor alle kinderen. dit paper-back boekje beschrijft de gebeurtenis van een verbroken afspraak, hoe de verbreking escaleert en de tirannie uitgevoerd wordt. om de leden van natuurmonumenten en alle personeel te informeren zodat niet een kan verdedigen met “ik wist het niet” of met hulp van een andere geheugenkwaal. want de communicatie medewerker(s) hebben vrijwel direct het taboe gemaakt en alle wandaad is in de vergeetput. de interne communicatie is gecensureerd dan wel geblokkeerd. dus er is een clique in het beheer van natuurgebied “de wieden” die het weet; dat hun doen of nalaten met/in deze affaire de openheid of het daglicht niet verdraagt.