de gedichten in vragen naar het begin bruisen van levenslust. ze reiken naar verschillende richtingen en bevragen de menselijke ervaring naast fenomenen uit de astronomie, natuurkunde, geologie en filosofie, om zo de verhouding tussen taal en werkelijkheid scherp te krijgen. telkens bieden ze nieuwe visies op de vraag hoe met overtuiging ja te zeggen op het leven in al zijn verschijningsvormen. rozalie hirs nodigt de lezer uit in een universum waarin herinnering en logica over elkaar heen buitelen, verborgen kernen aan de oppervlakte komen en stilte een opening kan zijn. we zijn mogelijk nooit ontstaan – nog steeds aan het begin als uitstel van iets misschien wat zich ooit heeft willen voltrekken in ons verlangen naar een oorsprong –