toen hilary mantel in 1987 voor het eerst in de london review of books publiceerde, schreef ze aan de hoofdredacteur: “ik heb geen enkele scholding als recensent, dus ik zal noodgedwongen eerder fris van lever dan academisch verantwoord schrijven.” deze bloemlezing van recensies, essays en persoonlijke herinneringen uit de dertig jaar die zouden volgen, laten zien hoe het verder ging. persoonlijke note: my dear readers, it is my great pleasure to offer a selection of 20 pieces, chosen from almost 30 years of contributions to the londen review of books. here you will meet saints and sinners, streetfighting women and artists of starvation; plus a modern witch, madonna and the duchess of cambridge. these writings are political but also deeply personal - they come from both heart and head. i hope they will interest entertain you, and that you will be drawn into my efforts to understand the world. as i say in my essay about royalty: “a happy ending is ours to write”. hilary mantel de onderwerpen beslaan een breed spectrum: robespierre en danton, het hite-rapport, de moord op james bulger, de maagd maria, maar ze schrijft ook over popicoon madonna en geeft een briljant expose van helen duncan, de laatste britse heks. er zijn essays over jane boleyn. charles brandon en margaret pole, die blijk geven van mantels verbluffende inzicht in de denkwerekd van de tudors. haar befaamde lezing vorstelijke personages die een mediastorm veroorzaakte, onderzoekt de rol van vrouwen – bijvoorbeeld kate middleton - in de koninklijke familie. deze bundel bevat ook enkele van haar lrb-dagboeken, over haar eerste kennismaking met haar stierfvader en de confrontatie met de sterke man uit circus. vorstelijke personages en andere geschriften is verrukkelijk oneerbiedig, leerzaam en scherpzinnig, vaak onbedaarlijk grappig, maar bovenal een onweerstaanbare verzameling stukken van een van onze grootste levende schrijvers. een essay van mantel neemt je mee van de kinderkruistocht van 1212 naar de supermarkt in liverpool waar een peuter wordt meegelokt met dodelijke afloop. speelt de auteur een spelletje met ons? mag zulke betovering wel? – the new york times