het was niet zo dat abel borghuis in een nacht een visioen kreeg dat een wending in zijn leven zou inluiden. ook hoorde hij geen stem in zijn hoofd die hem de weg uit het dal wees. toch is er in pakweg een jaar tijd veel gebeurd, en ook leek het gebeurde vaak uit de lucht te vallen. voor de auteur (en lijdend voorwerp) was er genoeg aanleiding om alles eens op een rijtje te zetten. in de eerste plaats voor hemzelf, als naslagwerkje, en als reminder om vooral voort te gaan op de weg van verandering. omdat de inhoud van het boekje herkenbaar kan zijn, en wellicht zelfs troostrijk of inspirerend, heeft abel borghuis besloten het te publiceren. informatie delen kan tegenwoordig ook zo eenvoudig; er was geen geldige reden om het voor zichzelf te houden. prachtig als je er wat mee kunt, en hoe dan ook succes met het leven.