er zijn boeken die je tijdens het lezen weglegt om aan je eigen pad te denken. ze doen je ziel ontwaken. deze roman neemt je mee naar de plek waar je zou moeten zijn. kader abdolah wil terug naar huis, het is genoeg geweest. maar terugkeren is onmogelijk: in iran zal hij worden gearresteerd. met een vals paspoort en onder een andere naam weet hij op sluwe wijze via iraaks koerdistan zijn vaderland binnen te komen en hij bereikt zijn ouderlijk huis, hoog in de bergen; maar zijn moeder, die alles is vergeten, herkent hem niet. kader abdolah is terug, maar nu hij daar eenmaal is, komt hij erachter dat hij zich heeft vergist. zijn ouderlijk huis was niet de plaats waarnaar hij verlangde: die plaats was nog onbereikbaarder dan hij dacht. wandelend door de bergen en langs ravijnen komt hij terecht in het oude observatorium van de familie. daar hebben zijn voorvaderen met zelfgemaakte telescopen de hemelen door de eeuwen heen geobserveerd. de schrijver neemt ons met die telescopen mee naar ons oorspronkelijke thuis, naar de plek waar we allemaal vandaan komen. ook richt hij zijn kijker op de steden van het vaderland, waar vrouwen in opstand zijn gekomen tegen de geestelijke macht. met voordat het laat wordt snijdt kader abdolah een belangrijk thema van deze tijd aan. het is een boek dat alleen hij kon schrijven. dit werk is opnieuw het bewijs van zijn enorme literaire verbeeldingskracht. kader abdolah (iran, 1954) is niet alleen de schrijver van grote romans als het huis van de moskee, salam europa! (longlist eci literatuurprijs 2017) en op zoek naar ramona, maar ook de vertaler en bezorger van grote klassieke meesterwerken uit de wereldliteratuur, zoals de koran, 1001 nacht en wat je zoekt, zoekt jou, die in nederland heel succesvol waren. over wat je zoekt, zoekt jou: ‘kader abdolah duwt de deur naar de perzische cultuur steeds een stukje verder open.’ ariejan korteweg, de volkskrant ‘abdolah spreekt over rumi als de shakespeare van de oosterse wereld.’ somajeh ghaeminia, trouw ‘abdolah reconstrueerde rumi’s levensloop. en dat doet de auteur op de voor hem bekende manier: kort maar krachtig en in beeldend nederlands.’ lies schut, de telegraaf