wanneer maria stepanova op zoek gaat naar de geschiedenis van haar joods-russische familie stuit ze op dokters, architecten, bibliothecarissen, accountants en ingenieurs die voorbestemd waren om slachtoffer te worden van vervolging en onderdrukking. gek genoeg overleefde iedereen de verschrikkingen van de twintigste eeuw. stepanova’s voorouders waren stuk voor stuk onopvallende figuren die in een roerige tijd probeerden een onspectaculair leven te leiden. de zoektocht naar haar familiegeschiedenis zet stepanova aan het denken. wie of wat getuigt van mensen en dingen die verdwijnen? zijn herinneringen aan het verleden eigenlijk wel te bewaren? hoe slaan de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw neer in het geheugen van mensen van nu? op welke manier moet stepanova zichzelf verhouden tot de voorbije levens die ze bestudeert? met geheugen geheugen schreef dichteres maria stepanova een uniek boek dat doet denken aan het werk van uiteenlopende auteurs als nabokov, sebald en sontag, maar dat vooral spreekt met een uitzonderlijke eigen stem.