meeslepende jeugdroman over de gevolgen van seksueel grensoverschrijdend gedrag en de hartverwarmende kracht van vriendschap. merel is zestien en heeft nog nooit gezoend. als het op een feestje eindelijk zover komt met de knappe joris, volgt ze netjes alle aanwijzingen van haar beste vriendin imme – en toch voelt er iets niet goed. elke aanraking brengt haar terug naar een feest een paar jaar eerder, naar de witte bank waarop ze zat, naar de collega van haar moeder die veel te dicht bij haar kwam zitten… merel durft met niemand te praten over wat er toen is gebeurd, maar de gedachten daaraan zorgen ervoor dat ze elke keer bevriest als haar vriendje haar wil zoenen. als merel eindelijk imme in vertrouwen durft te nemen, kan ze de situatie veranderen. ze wil zich geen slachtoffer meer voelen. en dat lukt – en hoe! ‘weikamp is een welkome nieuwe auteur, die een flinke durf toont [...] en een stijl hanteert die heel fijn leest en soms in een handomdraai iets kwetsbaars heel helder gezegd krijgt.’ edward van de vendel over vliegen, de debuutroman van paulien weikamp