in dit boekje niet eerder gepubliceerd werk, dat ik van halverwege 2015 tot halverwege 2024 maakte. ook schreef ik er het een en ander in over mijzelf en mijn werk naar aanleiding van de volgende overweging: in 1991 organiseerde riekje swart in het van gogh museum de tentoonstelling, il faut etre de son temps, met recent werk van jiri georg docoupil en mij. daarnaast zou er een kleine expositie worden gewijd aan onze keuze uit de tekeningen van van gogh die zich in een kluis in het museum bevinden. de schetsen van prostituees en rokende skeletten die wij uitkozen bleken niet in overeenstemming met het beeld van van gogh dat wenselijk werd gevonden om naar buiten te brengen, zodat die tentoonstelling niet doorging. het commerciele infuus waar van gogh in blijkt te hangen doet zijn karma niet veel goeds en om zulks in mijn geval te voorkomen, leek het mij een goed idee eventuele latere bruikbaarheid te ondermijnen door ook onwenselijke beelden en informatie alvast te delen, ziedaar vogelmelk.