wat blijft er van een mens over wanneer het geheugen begint te verdwijnen? in voetreis tegen vergeten reconstrueert een zoon de tocht van zijn vader, fedde, die - geconfronteerd met dementie en een naderend einde - besluit te gaan lopen. alleen. met een rugzak, notitieboekjes en een hoofd vol herinneringen. wat begint als een fysieke wandeling door het drentse landschap, wordt een mentale reis door een leven: langs jeugd, vaderschap, maatschappelijke betrokkenheid, woede, mildheid, angst en liefde. de voettocht zelf raakt onvoltooid. wat rest zijn schriftjes, losse aantekeningen en fragmenten. vanuit die brokstukken probeert de zoon zijn vader opnieuw te begrijpen — en vast te houden. terwijl het geheugen van de een afbrokkelt, groeit bij de ander het besef dat vergeten niet alleen een neurologisch proces is, maar ook een existentiele angst: wanneer is iemand werkelijk weg? voetreis tegen vergeten is een indringend verhaal over herinnering en verlies, over ouder worden en afscheid nemen, over de vraag wat een mens nalaat wanneer woorden dreigen te verdwijnen. een boek dat wandelt tussen essay, memoir en portret — even persoonlijk als universeel.