een vereenzaamde vrouw, de hoofdpersoon uit verzwegen oorlog, wordt opgenomen in een verzorgingstehuis. ze is een van de duizenden ongelukkigen die door de duitsers aan het eind van de bezetting per veetrein massaal zijn geevacueerd van het maasfront in limburg naar friesland. het was een helse tocht, vooral door de aanvallen van geallieerde vliegers. ook de opvang bij een fries boerenpaar was een nachtmerrie. na de bevrijding heeft ze haar pijn en angst verzwegen, maar de oorlog is in haar hoofd nooit beeindigd. in de laatste dagen van haar leven spelen schrijnende herinneringen aan verlies, onmacht, verdriet en vernedering onontkoombaar op. pas aan het slot van deze roman, als de vrouw hallucinerend op sterven ligt, geeft ze de diepste reden van haar zwijgen prijs. verzwegen oorlog is een boek over vereenzaming, schuldgevoel en schaamte, maar ook over liefde over de dood heen. in een vlotte, heldere stijl heeft frits criens feiten en fictie verweven tot een intrigerend verhaal, een saluut aan alle zwijgende slachtoffers van de oorlog. frits criens [haelen, 1949], stadsdichter van de gemeente leudal, publiceerde verschillende bundels met klassieke, vormvaste poezie en light verse. ook heeft hij een vijftiental toneelstukken op zijn naam staan. hij is vaste medewerker van de tweede ronde, tijdschrift voor literatuur. zijn werk in het limburgs is meerdere keren bekroond. verzwegen oorlog is zijn nederlandse romandebuut. zie ook www.fritscriens.com