hafiz, verzen uit het boek van de ziel werd liefdevol vertaald door wali van der zwan. de veertiende-eeuwse dichter hafiz vond een manier om de ervaringen van zijn ziel en zijn filosofie uit te drukken in poezie. de ziel zelf is muziek en als de ziel de realisatie van de goddelijke waarheid ervaart, wil de ziel zich uiten in verzen. en wat voor verzen! gedichten vol licht en schaduw, lijnen en kleuren, verzen vol gevoel. geen poezie ter wereld kan zich in verfijndheid meten met die van hafiz. zelfs wie hem niet volledig kan begrijpen, geeft zich gewonnen door het ritme, de charme en de schoonheid waarmee hij zich uitdrukt. het feit dat zijn verzen ons over een tijdboog van eeuwen nog steeds kunnen inspireren, toont aan dat hafiz met zijn woorden een gebied raakt dat losstaat van tijd en plaats.