in de speler valt een jongeman ten prooi aan zijn ongecontroleerde gretigheid, in de liefde zowel als in het spel. deze aleksej zet zijn zinnen op zijn beminde polina, die hem vervolgens uitdaagt aan de roulettetafel te spelen. hij geeft daar gehoor aan, en ziet zich uiteindelijk gedwongen tot een ultieme poging om al zijn verliezen terug te winnen. maar hoeveel geluk hij met zijn inzet ook heeft, polina laat zich niet imponeren – en hij blijft achter, rijk misschien, maar zonderling. of het nu gaat om de speler of ondergrondse notities, dostojevski's voorstelling van eenzelvige figuren, vervreemding en monomanie is altijd onmiskenbaar. dit deel bevat behalve die twee meesterwerken ook een bedenkelijke toestand, winterse aantekeningen over zomerse indrukken, de krokodil en de eeuwige echtgenoot – alle in nieuwe vertaling.