yoeri en annemarie verbouwden samen een huis, woonden in het buitenland, hadden florerende carrieres, maakten geweldige reizen en kregen twee kinderen (inmiddels twee en drie jaar oud). dat annemarie niet alleen een burn-out had, maar leed aan een ernstige depressie, wordt voor yoeri pas zichtbaar na haar overlijden. in haar vele afscheidsbrieven, teksten op haar computer en eindeloze internethistorie vertelt ze uitgebreid over haar gitzwarte gedachten en de keuze om uit het leven te stappen. in een van haar brieven vraagt ze yoeri mentale gezondheid bespreekbaar te maken. iets wat ze zelf nooit heeft gekund. vertel onze kinderen hoeveel ik van ze hou is yoeri’s zoektocht naar wie zijn vrouw echt was en hoe de depressie zich in haar hoofd nestelde, en wie hij is zonder de moeder van zijn kinderen.