presentie en andere vormen van aandachtige en menslievende zorg maken momenteel opgang: ze bieden theoretisch en praktisch een uitweg uit een al te bedrijfsmatig ingerichte en haastige zorg die bovendien met talloze regels en protocollen kort wordt gehouden. daar gaat kwaliteit verloren die behouden blijft als zorg ook ontwikkeld wordt vanuit relationeel denken en de wil om werkelijk aan te sluiten bij het leven van wie op zorg is aangewezen. presente zorg is niet verstrikt in zijn eigen logica, maar biedt ruimte en is er ook op uit de ander te eren, te erkennen en te bergen in hartelijkheid. in dit boek onderzoeken prof. mieke grypdonck (verpleegkunde) en prof. andries baart (presentie) wat de presentiebenadering kan betekenen voor de verpleegkunde en voor tal van verpleegkundige specialismen. dat levert een fascinerende verkenning op: veel kan anders en beter. maar dat vergt soms een grondige herbezinning, onder meer over de vraag waar het vak van verpleegkundige ook alweer om draait. of wat lijden is en hoe de verpleegkundige zich daarop betrekken kan. hoe zij nabij kan zijn en kan verplegen vanuit begrip voor iemands leefwereld, cultuur en verlangens zonder de harde eisen van het vak terzijde te laten.