"verget ons niet." met deze woorden besloot op 7 februari 1963 papoeasoldaat mareret een brief aan zijn voormalig pelotonscommandant in nederland. casper van bruggen kwam in 2004 in aanraking met het papoea vrijwilligers korps (pvk) tijdens een speurtocht naar unieke dia's uit 1962. die waren gemaakt tijdens de strijd op nieuw-guinea tegen indonesische infiltranten. de dia's vormden, samen met onder meer persoonlijke notitieboekjes, documenten en buitgemaakte uitrusting, aanleiding voor een artikel over de krijgsverrichtingen van 1e luitenant der infanterie g.b.hollard, als pelotonscommandant bij het pvk. op zoek naar literatuur over het pvk bleek dat er slechts marginaal over dit intrigerende korps was gepubliceerd. het idee om aan die veronachtzaamde status wat te veranderen, werd op dat moment geboren. naast een oprichtingsrapport, patrouilleverslagen en aanvullende documenten, volgden al snel de eerste contacten met diverse oud-kaderleden. uit de eerste hand konden zij over hun ervaringen bij het pvk vertellen. met dit boek hoopt de auteur enigszins gehoor te geven aan de hartenkreet van mareret en het papoea vrijwilligers korps aan de 'vergettelheid' te onttrekken. casper van bruggen (1966) schreef al diverse artikelen over de strijd op nederlands nieuw-guinea. sinds 2010 is hij conservator bij het legermuseum.