**** 'imponerend romandebuut.' de volkskrant op een middag in augustus, aan de kust van kamtsjatka, verdwijnen twee zusjes. in de daaropvolgende maanden lukt het de politie niet de zaak op te lossen. echo’s van de verdwijning weerklinken in een hechte gemeenschap, de angst en het verdriet zijn vooral voelbaar onder de vrouwen. gedurende een jaar volgen we met verbazingwekkende scherpte de levens van hen die zijn verbonden door de misdaad: een getuige, een buurvrouw, een detective, een moeder. op de achtergrond de ruige schoonheid van het gebied: dichtbeboste wouden, uitgestrekte toendra’s, stomende vulkanen en ijzige zeeen die grenzen aan japan en alaska. een gebied even complex als verleidelijk, waar sociale en etnische spanningen sudderen en waar buitenstaanders vaak als eerste worden beschuldigd.   in de pers ‘schrijven kan phillips: ieder hoofdstuk brengt een ander perspectief op de vermissing, spannend tot het einde.’ trouw ‘een bijzonder briljante roman.’ de morgen ‘verdwijnende aarde is een parelketting van aaneengeregen verhalen.’ de groene amsterdammer ‘een dijk van een boek, spannend van de eerste tot de laatste bladzijde.’ de limburger ‘imponerend debuut.’ vpro gids