over de debuutgedichten en het poetisch proza van lize plomteux ('99) verdwaal is het dansen, struikelen, glimlachen, wenen, kussen, drinken, zweven, en alles wat daar tussen zit. het is een verzameling geschreven levensdelen en de evolutie in het houden van. het is hoe het voelt als je tranen kunstwerken creeren op je gezicht en als je de dingen maar door glas ziet dat zo kan breken. welkom in het hoofd van een zeventienjarig meisje. verdwaal. met werk van aug '15 tot maart '17