adri duivesteijn. vanzelf sprekend maar niet normaal eind jaren zestig rijdt adri duivesteijn dagelijks op zijn brommer van de verpauperde schilderswijk naar het chique kurhaus, waar hij als leerling-kok werkt. zijn onvrede over de tegenstelling tussen de vochtige, dichtgetimmerde huizen aan half opgebroken straten in zijn eigen wijk op ‘het veen’ en de royale herenhuizen aan lommerrijke lanen op ‘het zand’ groeit uit tot woede. hij besluit, amper achttien jaar oud, de misstanden die hij in de oude volksbuurten signaleert te bestrijden. dit boek gaat over een activist en raadslid die agendeert; over een wethouder die de vastgelopen stadsvernieuwing in den haag vlottrekt en een even stoutmoedig als briljant plan voor het haagse centrum bedenkt; over een wethouder die de jonge stad almere voorbereidt op een verdubbeling van het inwonersaantal en degene die het mogelijk maakt dat mensen er een stuk grond kunnen kopen om hun eigen huis te bouwen. het boek gaat ook over een parlementarier die op het binnenhof niet berust in een overheid die zich steeds minder met het bouwen en wonen bemoeit. de auteurs duiden tegen het decor van het nederland van 1950 tot 2015 de maatschappelijke en culturele betekenis van een bevlogen sociaal democraat. in de pleisterplaatsen die hij als bestuurder aandoet, dringt adri duivesteijn diep door in de vakgebieden wonen, architectuur, stedenbouw en ruimtelijke ordening en schept op onnavolgbare wijze voorwaarden voor een meer sociale samenleving. de opvattingen van deze uitzonderlijke politicus zijn in het huidige tijdsgewricht nog steeds van betekenis. zijn inzichten, vakmanschap en gedrevenheid blijven inspireren.