“ze zien er allemaal heel normaal uit. maar wat had ik dan verwacht? dat ze hier allemaal naakt door de gang rennen, achtervolgd door zusters in witte uniformen?” kelly leidt het leven waar ze als kind niet eens van durfde te dromen: gelukkig getrouwd, met fijne vrienden en een baan als maatschappelijk werker. ze zorgt voor anderen, werkt hard en gaat altijd door. totdat het ineens niet meer gaat. wat begint als een burn-out, eindigt in een diagnose die alles op zijn kop zet: ptss. de hulpverlener wordt patient en belandt aan de andere kant van de tafel, binnen de muren van de ggz. van therapeutenstoel tot patientenbed is een eerlijk en indringend verhaal over trauma dat zich jarenlang stilhoudt, tot het zich niet langer laat negeren. met openheid, rauwheid en onverwachte humor beschrijft kelly haar ervaringen in de kliniek, waar de mensen verrassend normaal blijken te zijn. een openhartig verhaal over trauma, herstel en de dunne lijn tussen hulpverlener en patient.