"van solo naar synergie" geeft een overzicht op het gebied van interprofessionele samenwerking binnen de sector zorg en welzijn. in dit handboek beschrijven tientallen experts uit praktijk, onderwijs en onderzoek verschillende samenhangende aspecten rond de ontwikkeling van interprofessionele samenwerking: toepasbare theorie, casuistiek, en onderzoeksvragen. interprofessionele samenwerking heeft betrekking op het optimaal combineren van kennis en kunde van verschillende beroepsgroepen. dit is nodig wanneer complexe vraagstukken onze eigen vaardigheid overstijgen of wanneer verschillende professionals dezelfde patient of client van dienst zijn. vanzelfsprekend vormen behoeften, wensen en eisen van patient of client het vertrekpunt van die samenwerking. uniekheid van en toewijding aan de eigen beroepsgroep bepalen in hoeverre onze professionele competenties belangrijk voor ons zijn. dat wil niet zeggen dat die competenties altijd optimaal worden benut of gedeeld. daarbij zijn namelijk ook onze interprofessionele identiteit en interprofessionele competenties van belang, evenals de complementaire toewijding van anderen om ons heen en hun competenties om samen tot een optimale aanpak te kunnen komen. daarnaast zijn infrastructuur en implementatiestrategieen vereist om synergie tussen beroepsgroepen te realiseren. hoe meer al deze factoren worden bevorderd, hoe meer hun samenspel bijdraagt aan integrale zorg en welzijn. "van solo naar synergie" laat op basis van de vlaams-nederlandse versie van het meta-model of interprofessional development zien hoe deze synergie te bereiken is. dit model biedt een gefundeerde routekaart voor ontwikkeling van interprofessionele praktijk, onderwijs en onderzoek.