hans van de zacharias jansestraat is het tweede deel van een drieluik over het leven van een jongen, geboren in het centrum van amsterdam op het randje van de jordaan en opgegroeid als tiener in de watergraafsmeer van amsterdam-oost. in deze reeks vertellingen zijn de herinneringen van een tiener uit de jaren vijftig van de vorige eeuw vastgelegd. ze geven een beeld van een rooms-katholiek gezin met vijf kinderen, waarvan de vader veel te vroeg overleed en de moeder het gezin noodgedwongen alleen moest bestieren. zij zag haar oudste als eerste naar een middelbare jongensschool gaan waar hij ook misdienaar was, allerlei sporten bedreef en bijlessen kreeg voor latijn en grieks. vanaf zijn zestiende jaar verdiende hij op zaterdag en tijdens vakanties als winkelhulp in een schoenenzaak zijn eigen zakgeld. op achttienjarige leeftijd ging het op dansles en kwamen er de eerste vriendinnetjes. met schoolvrienden werd in de zomervakantie naar engeland gefietst of met rugzak gelift. de vertellingen worden geillustreerd met foto's en afbeeldingen uit familiealbums en archieven. soms konden veel van deze herinneringen nog bevestigd worden door broers en zus. door ook enkele vrienden en vriendinnen van toen te bezoeken en te spreken, wordt duidelijk hoe selectief ieders geheugen is. het mengsel van mijn en hun herinneringen heeft tot dit verrassende stukje 'geschiedschrijving' geleid.