miriam van hee (1952) is een van de meest gewaardeerde dichters in het nederlandse taalgebied. haar kleine maar bijzondere oeuvre kan rekenen op veel waardering, met de ultima letteren in 2017 als ultieme bekroning. naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van de auteur wordt het verzameld werk belicht door meerdere specialisten. op die manier zal het van hee handboek een inleiding en naslagwerk zijn bij de poezie van de schrijfster. met bijdragen van stefaan evenepoel, alexander van de sijpe, patrick peeters, geertjan de vugt, yves t’sjoen, johan rijemerink, barbara kalla, yvan de maesschalck, carl de strycker, jooris van hulle, dirk de geest, matthieu sergier, elke brems, ad zuiderent, luuk gruwez en hester knibbe. carl de strycker (1981) is directeur van poeziecentrum en hoofdredacteur van poeziekrant. hij promoveerde op een proefschrift over de invloed van paul celan op de nederlandstalige poezie (celan auseinandergeschrieben, 2012). met yra van dijk en maarten de pourcq stelde hij draden in het donker. intertekstualiteit in theorie en praktijk samen. met koen rymenants bezorgde hij willem elsschot. dichter (2017), met yves t’sjoen redigeerde hij nolens handboek (2018), met lars bernaerts hertmans handboek (2021) en met anneleen de coux ducal handboek (2022). yves t’sjoen (1966) is hoogleraar moderne nederlandse literatuur verbonden aan de universiteit gent. hij is voorzitter van de onderzoeksgroep gents centrum voor het afrikaans en de studie van zuid-afrika (ugent) en betrokken bij de onderzoekseenheden teksteditie literatuur in vlaanderen, powezie. centrum voor poezie en trace (translation & culture). daarnaast is hij als buitengewoon hoogleraar verbonden aan het departement afrikaans en nederlands van universiteit stellenbosch en deeltijds aangesteld aan de karelsuniversiteit in praag. met carl de strycker stelde hij naast het nolens handboek ook zwemmen in talen (2020) samen.