verzoend zijn met het lot van vierde stadium longkanker. maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt? in juni 2022 werd bij robert haasnoot vierde stadium longkanker vastgesteld. er volgde een lange periode van chemo- en immunotherapie waarin hij zich voorbereidde op het definitieve afscheid van zijn kinderen, zijn geliefden, zijn leven. openhartig en vaak humorvol beschrijft haasnoot zijn ervaringen met zijn ziekte: de medische behandelingen, de reacties van zijn omgeving, de confrontatie met zijn mogelijke dood – maar ook de toenemende hoop op genezing. uitzaaien schreef hij in grote bevlogenheid, in slechts drie weken tijd. hem was kort daarvoor meegedeeld hij dankzij een buitengewone respons op de kuren en bestralingen, zich moest richten op een veel langere tijd van leven. de pers over eerder werk: haasnoots proza heeft een geladenheid: zijn woorden bezweren de stilte, maken haar tot bondgenoot. sobere poezie van dromen en beelden – de standaard een writers writer (…) er zijn maar weinig auteurs die hun woorden zo zorgvuldig kiezen als robert haasnoot – elsevier de snelle lezer krijgt een verhaal dat van begin tot het einde boeit, de aandachtige een gelaagd drama dat tot herlezen dwingt – nrc