een paar maanden na de dood van zijn beste, oudere vriend daaf, reist filmkenner leon van amsterdam naar italie. in zijn koffer in zeven plastic potten de as van daaf; kort voor zijn sterven heeft die aan leon gevraagd de resten te verstrooien op de plaats waar hij de beste tijd van zijn leven had. de reis, per trein, voert kriskras door europa: brussel en moresnet, sete en parijs, karlovy vary en venetie. de wereld is in de ban van een nieuw, geheimzinnig virus met invloed op je slaap, je bewustzijn en je tijdsbesef. of is het virus een metafoor, een oproep om op een andere, avontuurlijker manier naar de realiteit te kijken? heden en toekomst, film en werkelijkheid, dood en leven: veel oude tegenstellingen staan in twee koffers op losse schroeven. maar het boek is ook een ode aan de vriendschap, aan reizen met de trein, aan het linkse levensgevoel, en bovenal aan de kracht van literatuur. hein-anton van der heijden publiceerde korte verhalen in de gids en de tweede ronde, en daarna vier romans: de zomer van godard (2010), winterkwartet (2013), waar ze was (2017) en reis naar brabant (2022). over zijn eerdere werk: ‘geslaagd debuut’ (vrij nederland) ‘bedwelmend mooi geschreven’ (boekenbijlage.nl) ‘een schrijver die veel te vertellen heeft’ (bazarow) ‘lichtvoetig en met veel vertelplezier geschreven’ (nbd biblion) www.heinantonvanderheijden.nl