voor het roemruchte muziekpodium, waar bill – de hoofdpersoon van de decade-reeks – al een paar jaar werkzaam is, schrijft hij anno 1986 periodiek een krantje vol. belangrijker is dat hij zanger is van de crimes of nature, een ambitieuze rockgroep die met succes overal in het land optreedt. een elpee staat op het punt van uitkomen, de band is een serieuze titelkandidaat voor een nationale talentenjacht, een tournee door scandinavie staat op de agenda & er is zelfs interesse vanuit amerika. toch wringt er wat. er is iets aan het piepen & kraken. er is een kracht die niet van wijken wil weten. kan bill zijn jeugd zelfs op zijn 26e nog eenmaal verlengen of moet hij zo langzamerhand buigen voor de volwassenheid? en moet hij maar ingaan op het aanbod van de gemeente om iets te leren over een nieuwe ontwikkeling: computers? de romans van bill mensema kenmerken zich door een unieke schrijfstijl. vlotteratuur noemt mensema dit zelf. eigenschappen zijn flitsende dialogen, gretig gebruik van humor, slapstickachtige scenes & toegankelijke formuleringen. in dit nieuwe decade-deel komt daar melancholie bij. in de decade-reeks beschrijft mensema het opgroeien in de jaren ’80, jaren vol doemdenken en crisis. maar ook jaren met muziek als broodnodige verluchting.