iedereen lijkt te weten wie je moet zijn. wat normaal is. wat je moet voelen. waar je bij hoort. jubilee groeit op in een nederlandse stad waar geloof langzaam verdwijnt en meedoen de enige manier lijkt om niet alleen te zijn. op school, in vriendschappen en online leert ze zich aanpassen. niet omdat ze dat wil, maar omdat het veiliger voelt dan anders zijn. maar hoe meer ze meedoet, hoe verder ze van zichzelf raakt. van god. van wie ze eigenlijk is. wanneer het te zwaar wordt om alles alleen te dragen, staat jubilee voor een keuze: blijven meebewegen, of stoppen met meedoen en opnieuw zoeken naar waarheid. toen ik stopte met meedoen is een eerlijk en herkenbaar verhaal over opgroeien, groepsdruk, mentale strijd en geloof. geen perfect geloofsverhaal, maar een getuigenis van genade, herstel en een god die niet loslaat — ook niet wanneer jij hem loslaat. voor iedereen die zich ooit anders voelde, moe werd van aanpassen en zich afvroeg of god er nog wel was.