in dit boek wordt de schadeafwikkeling na diverse rampen besproken. via de wet tegemoetkoming schade bij rampen (wts) kan de overheid mensen die getroffen zijn door een ramp een tegemoetkoming geven voor schade die niet te verzekeren en niet te verhalen is. deze wet is in de huidige vorm niet toekomstbestendig. dat is de belangrijkste conclusie van dit boek en daarbij geven de auteurs handvatten voor een wetsherziening. ze laten zien in welke opzichten de wts ‘knelt’ en ook hoe onder grote maatschappelijke en politieke druk de grenzen van solidariteit bij rampen steeds verschuiven, zoals na de watersnood in limburg in 2021. een rampenverzekering verdient overweging, zoals in frankrijk en belgie. dit kan bijdragen aan de behoeften van gedupeerden om een loket te hebben voor de schade-afhandeling. dit boek behandelt tevens de vraag of de wts in de huidige vorm kan worden toegepast op caribisch nederland. dit blijkt niet het geval. de auteurs bevelen aan om een gepaste oplossing te creeren voor bonaire, sint eustatius en saba, buiten de wts om en doen ook daarvoor aanbevelingen.