titel is de tweede bundel van freda kamphuis die bij voetnoot verschijnt en deel 20 in de reeks eigentijdse poezie. een vast onderdeel van freda's poezie is de haiku: drie regels van vijf, zeven en vijf lettergrepen. maar waar de klassieke haiku over een ervaring of de registratie van een moment gaat, gaan freda's haiku's vooral over zichzelf. ze maakt van de strenge vormbeperking een inspiratiebron. een ander vast element wordt gevormd door zogenoemde 'visuele' gedichten, waarbij de vorm wordt bepaald door de inhoud. die kruisbestuiving van vorm en inhoud komt in freda's bundel overal terug - om te beginnen in de titel, die titel luidt. de titel verwijst naar zichzelf, waardoor allerlei lagen van een titel - de betekenis, het woordbeeld, de functie ervan - samenvallen. van freda kamphuis (1965) verscheen bij voetnoot in 2012 de bundel gvdku, waarin poezie en grafische kunst losjes verweven zijn. dat de dichteres de kunstacademie, de poezie en het leven zelf ziet als een speeltuin - en ook weleens als een spookhuis - met de nodige verrassingen, is ook in de onderhavige bundel te zien. titel is het logisch vervolg op gvdku - hierin gaat freda verder met haar eigenzinnige verkenning van het verschijnsel haiku, de zeggingskracht van woord en beeld en alles wat verder wel of niet met poezie te maken heeft.