aangekomen met de trein lopen we gelijk door naar het prachtige uitgestrekt-verstilde meer en zwemmen in het zachte water in de ondergaande zon. svezjo is alles, zo vers. dit vind je niet in nederland. de mensen lijken ‘vers’, in de zin van echt en onopgesmukt, en de natuur is vers, de lucht is zo puur dat je je meteen een ander mens voelt, ook de dille en komkommertjes en tomaten zijn vers en smaakvol en er is zelfs verse melk, want er is nog een vrouw die een koe heeft in dit dorp. als lyanne korf van estland over de brug naar rusland loopt, komt ze in een andere wereld terecht. maar al snel voelt ze zich er weer helemaal thuis en ervaart ze dat hier nog steeds net zulke mensen wonen als bij ons. mensen die proberen iets van het leven te maken. de belevenissen en ontmoetingen zijn niet hilarisch of uitzonderlijk, maar gewoon en menselijk. met warmte en gevoel voor nuance beschrijft lyanne haar liefde voor sint-petersburg en de russische natuur. afgewisseld met mijmeringen en herinneringen is dit een rijk en toegankelijk boek over het leven in rusland.