het verhaal achter de krantenkoppen wassim, romeo en laila ontvluchten hun thuisland syrie, omdat ze vrezen voor hun leven. alle drie hopen ze op een betere toekomst, zonder angst en bombardementen, zonder de dood om zich heen. ze ontmoeten elkaar in turkije, waar ze op het punt staan in een rubberboot te stappen die hen naar griekenland zal brengen. dit is het begin van een helse reis vol gevaar en ontberingen, maar ook van een bijzondere vriendschap. welk lot staat hen te wachten, en vinden ze dat waar ze op hopen? zijn ze veerkrachtig genoeg om het verleden onder ogen te zien en opnieuw te geloven in de toekomst? 'om mensen op de vlucht te begrijpen, moet je diep hun leven en gemeenschap induiken en je openstellen voor hun verhalen. dit heeft cecile korevaar zorgvuldig en vanuit empathie gedaan. 'thuis draag ik bij me' is een eerlijke en menselijke vertelling van de situatie waarin vluchtelingen zich begeven. het grijpt je bij de keel en laat je niet meer los.' – sinan can, journalist en programmamaker 'de vlucht van ons gezin uit libanon was absoluut de heftigste ervaring uit mijn leven. het is daarom elke keer een schok als ik zie hoe mensen, die nu oorlogen ontvluchten, worden behandeld in europa. 'thuis draag ik bij me' laat dat op een pijnlijke manier voelen aan de lezers.' – danny ghosen, journalist en presentator 'indrukwekkend hoe cecile korevaar zich heeft voorbereid op het schrijven van dit boek. ze reisde naar syrie, libanon, turkije, griekenland en legde zelf de vluchtelingenroute af. dit heeft geresulteerd in een rauw, spannend en realistisch verhaal.' – daisy mohr, nos-correspondent midden-oosten