voor het eerst sinds een leeuwerik boven een weiland (1996) zijn er nieuwe, sprankelende gedichten van k. schippers. hij houdt zijn ogen open voor dingen die zo gewoon zijn dat niemand ze meer ziet. hij ontdekt de poezie van een slapende enkel en van een puntenslijper in de vorm van een wereldbol. alles bedelt om betekenis, schrijft hij, en daar horen ook de cijfers bij. schippers zet ons aan het denken, laat ons meetellen en maakt ons aan het lachen, over hoe getallen ons om de tuin leiden of juist niet. de pers over een leeuwerik boven een weiland: schippers is meester over de zintuigen. elsevier zelden zijn de grote literaire themas zo leuk verwoord. de volkskrant wie nog eens plezier wil beleven aan nederlandse gedichten, niet terugschrikt voor verrassingen en schijnbare absurditeiten [...], die moet onverwijld de gedichten van schippers aanschaffen. standaard der letteren