narratieve verantwoording geniet in de discussie over kwaliteit van zorg een steeds bredere belangstelling. verhalen spreken meer tot de verbeelding dan cijfers. vaak wordt daarom een ‘complementaire’ aanpak bepleit: naast ‘tellen’ ook ‘vertellen’ om een goed zicht te krijgen op de dagelijkse zorgpraktijk. maar er is ook sprake van verlegenheid met het onderwerp. verhalen over wat mensen in de zorg ervaren, lopen uiteen. niet alleen binnen een zorginstelling, zelfs op een afdeling; verhalen van professionals verschillen van verhalen van clienten en die verschillen weer van verhalen van mantelzorgers. wat kunnen we in het verantwoorden van zorgkwaliteit met verhalen die niet overeenkomen en elkaar soms tegenspreken? en wat betekent ‘verantwoorden’ in dat verband? in dit boek worden de mogelijkheden onderzocht aan de hand van een concrete zorgpraktijk: de zorg voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel (nah). hans reinders en lydia helwig nazarowa zijn pioniers in het zoeken naar andere wegen in het werken aan zorgkwaliteit. hierover verscheen bij gompel&svacina in 2019 de uitgave kwaliteit als ervaring. ook in dit boek geldt ontwikkeling van kwaliteit als een leerproces dat het reflexieve vermogen van zorginstellingen en hun medewerkers aanspreekt. hans reinders is emeritus hoogleraar ethiek aan de vrije universiteit in amsterdam. over het onderwerp kwaliteit publiceerde hij onder meer eilandbestaan (2013), de andere mogelijkheid (2014) en kwaliteit als ervaring (2019). samen met lydia helwig nazarowa is hij verantwoordelijk voor beelden van kwaliteit, een narratieve methode voor kwaliteitsonderzoek. lydia helwig nazarowa, organisatiepsycholoog en antropoloog, werkte, na haar functie als bestuurder in verschillende zorgorganisaties, samen met hans reinders aan een kwalitatieve aanpak van kwaliteitsonderzoek in de langdurige zorg. sinds 2015 richt zij zich voornamelijk op de procesmatige borging van beelden van kwaliteit door coaching en training van opleiders en onderzoekers in deelnemende zorgorganisaties.