wat zeiden kunst en literatuur begin 21ste eeuw over het vooruitzicht dat de zee op een dag steden als new york en bangkok zou verzwelgen? als toekomstige generaties ooit antwoorden op die vraag zoeken, zullen ze snel rond zijn. sciencefiction, non-fictie en documentaires bij de vleet, jazeker. maar voor het klimaat geen guernica, apocalypse now of oorlog en vrede. misschien besluiten onze nazaten wel dat kunst-van-toen mensen ervan weerhield hun benarde situatie te herkennen. en heel misschien dopen ze dit tijdgewricht dan de grote verwarring. in dit bejubeld essay onderzoekt amitav ghosh, samen met salman rushdie een van de reuzen van de indiase letteren, het onvermogen van kunst en literatuur maar ook van geschiedschrijving en politiek om de schaal en het geweld van de klimaatverandering te vatten. omgekeerd, merkt hij op, is de klimaatcrisis ook een crisis van de cultuur en dus van de verbeelding. een oproep om de meest urgente taak van onze tijd onder ogen te zien. in samenwerking met oikos. met een voorwoord van dirk holemans.