wat als ons zelfbeeld minder persoonlijk is dan we denken en vooral gevormd wordt door de dominante verhalen van onze tijd? ‘subjectificatie’ nodigt uit om identiteit anders te bekijken. het brengt inzichten uit filosofie, psychologie, sociologie, neurowetenschap, pedagogiek en mythologie samen in een analyse van hoe taal, cultuur en onderwijs een bepaald type ‘ik’, ‘ego’ of ‘zelf’ voortbrengen: autonoom in naam, maar voortdurend verplicht zichzelf te bewijzen, te verantwoorden en te optimaliseren. naast een cultuurfilosofische analyse biedt ‘subjectificatie’ praktische handvatten: concrete vragen, denkkaders en gespreksvormen die helpen om die mechanismen zichtbaar te maken. in dialoog en in het verkennen van andere verhalen ontstaat ruimte om mens-zijn relationeler en vrijer te denken. zo maakt dit boek zichtbaar wat ons vormt en laat het zien dat we daar niet volledig in hoeven mee te gaan.