vianen richt zich in strafhok op de etnische, culturele en religieuze verdeeldheid in haar land. in de gravenstraat in paramaribo komt een bont gezelschap van mensen samen. het is het begin van de jaren zeventig, en de hindostanen, javanen, moslims en creolen bevolken de straat. maar in hoeverre leven zij samen? zit niet elke bevolkingsgroep in een eigen strafhok? voor die vraag staat de hindostaanse progressieve onderwijzer nohar gopalraj wanneer hij valt voor de javaanse verpleegster roebia. iedereen weet ook wel dat een relatie tussen mensen uit verschillende strafhokken geen enkele kans van slagen heeft. en dan is er nog gopalraj’s boezemvriend raymond van de berg, die is teruggekeerd uit wageningen omdat hij daar niet kon aarden. terug in suriname staat hij voor een nieuw intern conflict: hoe kan hij uitkomen voor zijn homoseksuele gevoelens? ook hij is gedoemd tot een strafhok, helemaal alleen. als er een moord wordt gepleegd op een bestuursopzichter wordt de ooit rustige gravenstraat het toneel van een grote volksopstand waarin mensen uit de verschillende strafhokken elkaar naar het leven staan, met verstrekkende gevolgen.