‘stofzuigen in het donker’ van jen beagin, een oergeestige cultklassieker-in-wording voor de lezers van lucia berlin en miranda july de zesentwintigjarige mona is schoonmaker, en is onlangs verhuisd naar new mexico voor een frisse start (na een ongezonde liefdesaffaire – een junk met de naam meneer getver, lang verhaal), maar haar pogingen om haar leven op de rails te krijgen zijn vooralsnog gestrand. om te beginnen is er een nieuwe ongezonde liefdesaffaire, ditmaal met de ietwat labiele duister – toevallig getrouwd met een van mona’s schoonmaakclienten. dan is er het hongaarse kunstenaarsechtpaar, ook clienten, dat kennelijk meer van mona wil dan alleen een fonkelend aanrecht. die getroebleerde verhouding doet haar weer denken aan de minder plezierige kanten van haar eigen jeugd (gescheiden ouders, pleeggezin, lang verhaal). heel even dreigt mona’s liefdesleven volledig te ontsporen – ware het niet voor de onverwachte veerkracht van een van de meest onaangepaste, hilarische hoofdpersonages in de hedendaagse literatuur.