henk vaessen geeft in ‘stille finale’ op treffende wijze de gecompliceerde problematiek weer die vele joden van na de oorlog kennen. “niet alleen de 1e, de 2e en zelfs de 3e generatieproblematiek, maar ook die van het antisemitisme, het interreligieuze huwelijk en die van de zogenaamde ‘vader-joden’ zijn onderdeel van dit ontroerende verhaal.” – levend joods geloof / officieel orgaan van de liberaal joodse gemeente nederland. “het boek bracht een gevoel van herkenning en verbondenheid in mij teweeg. (…) hierdoor bekroop mij tijdens het lezen een wonderlijk gevoel van herkenning.” – rabbijn lody b. van de kamp in israel aktueel. “de grootvader en oom van mijn man zijn omgebracht in sobibor en zijn grootmoeder in auschwitz. zijn vader is als jongen ontsnapt uit de hollandse schouwburg (…). sinds mijn man en ik elkaar kennen leef ik met zijn stille verdriet en met zijn stille angst. (…) een latente pijn zonder gezicht. bij het lezen van stille finale was het alsof iemand eindelijk onze gevoelens woorden had gegeven. het boek heeft ons erg getroost en ons voorgoed veranderd.” – lisa wade / programmamaker ntr.