in de spektakeldemocratie is het volk een publiek dat op sleeptouw wordt genomen, zijn politici performers en is politiek conflict een commercieel product. verkiezingscampagnes zijn permanent geworden en wie politieke macht wil veroveren moet gehoorzamen aan de genadeloze wetten van commerciele media(platformen). de gevolgen daarvan zijn niet min. het leidt tot een politiek systeem dat voortgestuwd wordt door provocatie en sensatie. het is een systeem dat figuren produceert als donald trump, thierry baudet, theo francken, boris johnson of matteo salvini en waarin de burger niet meer is dan een consument die de duim omhoog of omlaag mag houden. werk maken van een democratie die democratischer is en waarin het trumpisme niet langer dominant is, betekent breken met de spectaculaire vorm die de democratie vandaag heeft aangenomen. dat kan enkel door de democratie terug te brengen naar haar oorsprong: de straat, de barricade en de opstand.