de solovetsky patericon werd in 1873 anoniem in st. petersburg uitgegeven en beschrijft het leven en de beoefeningen van de monniken en kluizenaars die op de solovetsky eilanden in de witte zee, in het hoge noorden van rusland, leefden. het solovetsky klooster en de hermitages kunnen, wat betreft hun geestelijke verrichtingen en hun invloed op de russisch-orthodoxe kerk, vergeleken worden met de invloed van de kloosters op het griekse athos op de grieks-orthodoxe kerk. een voorbeeld hiervan is de heilige eleazar van anzer, die de drieeenheid hermitage van anzer stichtte. hij was de geestelijke leidsman van de latere patriarch nikon, die de russisch-orthodoxe kerk zou hervormen. ten tijde van het vroege christendom trokken de eerste monnikengemeenschappen, die in de woestijnen van egypte als paddestoelen uit de grond rezen, de aandacht van de wereld door hun leefregels, die diametraal tegenover die van het wereldlijke leven stonden. de kluizenaars werden bezocht door vrome mannen en vrouwen, die leiding zochten in hun dagelijks leven en in geestelijke zaken, en de leerzame uitspraken van de heilige vaders en hun verrichtingen op ascetisch gebied, opschreven.