de traditioneel donkere dagen van december vragen om verlichting. gelukkig is er hoop en zien we licht. het licht van het naderende kerstfeest. het feest van verwachting, verbroedering en van vrede. het feest van onvervulde verlangens waarvan we hopen dat ze in vervulling gaan. licht in de duisternis. soms nog sluimerend licht. licht dat nog net niet te zien is, maar waarvan we weten dat het er is. de ster van kerstmis is daar een lichtend voorbeeld van. drie koningen geloven in de kracht van het licht van die ster. ze geloven in de bijzondere, diepere betekenis van de komst van die uitzonderlijk heldere ster. schrijver en dichter willem de vreede (1961) herschreef het oeroude kerstverhaal en neemt ons mee in de donkere dagen van december op weg naar het licht, op weg naar de stal in bethlehem. een weg die niet makkelijk is. in zijn verhaal vallen tijd en ruimte samen in momenten van stilte. momenten waarin heden, verleden en toekomst eveneens samenvallen. voor de toeschouwers momenten om letterlijk bij stil te staan en ze intens te ondergaan. zo zijn ook de andere verhalen in deze bundel eigentijdse kerstverhalen waarin licht, tijd, ruimte op bijzondere wijze samenvallen. soms eenvoudig, soms ingewikkeld, soms verwacht, soms verrassend: altijd boeiend. willem de vreede laat in zijn eigen, herkenbare, markante stijl in een fictieve, eigentijdse omgeving de realiteit soms sprookjesachtig vervormen en laat zo het onmogelijke werkelijkheid worden.