'mijn grootouders, sjaan en antoon, lieten een ‘tijdcapsule’ na: een houten kistje, gevuld met foto’s en documenten; verder drie schriften met het oorlogsdagboek van mijn grootvader uit 1945, herinneringsboeken gewijd aan het naoorlogse nieuwendams verenigingsleven, persfoto’s met daarop mijn grootvader als de sinterklaas van noord, die jaarlijks op de nieuwendammerdijk aan wal stapte. deze documenten vulden de verhalen aan van mijn ooms en vader over hun jongensjaren in de oorlogstijd en daarna. samen met mijn eigen herinneringen is dit de stof voor deze documentatieroman.' '(...) 'sjaans jongens' is in veel opzichten een verhaal over een 'gewoon' gezin in een 'gewone' buurt in noord, maar de schrijver heeft gevoel voor de kleur van dat gewone leven. sjaans activiteit als actrice in toneelvereniging o.b.k. ('oefening baart kunst'), bij voorbeeld, en antoons voorliefde voor de grote trom bij het waterlandsch fanfarekorps. dagboekfragmenten van andere noorderlingen en hoofdstukjes over typisch noordse zaken verrijken het boek, zoals het bezoek van n.s.b.-leider anton mussert aan het blauwe zand (zijn chauffeur lost 'uit zelfverdediging' een pistoolschot), de bouw van asterdorp en de joodse regenjassenfabriek hollandia-kattenburg.' (koen kleijn, hoofdredacteur ons amsterdam) diederik tamse (1956) studeerde nederlands, met als specialisatie geschiedenis en negentiende-eeuwse literatuur. hij schreef 'sjaans jongens' (2019) naast zijn baan als docent op het welzijn college van het roc midden nederland in de vakken nederlands, engels en geschiedenis. 'sjaans jongens' is zijn eerste boek.