singulariteit dialogen over kunstmatige intelligentie en spiritualiteit ik bedoel, jullie verstaan onder singulariteit dat alle gebruikelijke bekende wetmatigheden hun betekenis verliezen en dat er iets als het ware ontploft, waardoor het hele bestaan, ruimte en tijd en de mensen een andere vorm aannemen. dat noem je singulariteit en je ziet dat als een vermogen van kunstmatige intelligentie, waardoor de rekencapaciteit van de mens dankzij ai zodanig toeneemt, dat je datgene wat je dan in een seconde kunt, nu in een heel leven niet voor elkaar krijgt. zoiets is het toch?' 'zoiets is het ja...' natuurlijk denkt de schaker ook en vraagt zich af wat de tegenbeweging zal zijn als hij dit of dat doet. hij kan natuurlijk niet alle mogelijke stappen overzien, dat kan de computer ook niet, maar die kan ze achter elkaar zetten en berekenen. maar wat totaal uit het oog verloren wordt is dat het gaat om een spel, en dat het de vreugde van het spel is. een spel moet je goed kunnen doen, maar ook fout kunnen doen. het gaat dan niet erom dat de ene perfectie met de andere perfectie strijdt, want dan heeft het helemaal geen zin meer. het gaat erom dat het spel wordt genoten maar er zou een tijd kunnen komen, dat de informatiewolk zich met een grotere snelheid dan het licht kan uitspreiden over de gehele kosmos en zelfs door de zwarte gaten kan heen stralen naar buiten kosmische bieden - dat wil zeggen gebieden, die wij nu nog niet kunnen kennen.