‘een van mijn favoriete schrijvers.’ paulien cornelisse in ‘the patron saints of middle age’ bezoekt een vrouw twee vrienden die ze sinds haar scheiding niet meer heeft gezien. in ‘a for alone’ start een getrouwde kunstenaar een creatief project om de mike pence-regel te ontkrachten, de opvatting dat een man en een vrouw geen tijd samen kunnen doorbrengen zonder dat er lust in het spel komt. in ‘the richest babysitter in the world’ blikt kit terug op haar tijd als oppas voor het kind van een jeff bezos-achtige man, nog voor hij een beroemde miljardair werd. in ‘white women lol’ probeert jill, een witte vrouw, haar leven weer op de rails te krijgen nadat ze online wordt gecanceld omdat ze een groep zwarte mensen van het verjaardagsfeest van een van haar vrienden wegstuurt, in de veronderstelling dat het partycrashers zijn. en in ‘lost but not forgotten’ keert sittenfeld terug naar lee fiora, de hoofdpersoon uit haar debuutroman prep, die naar de dertigjarige reunie van haar middelbare school gaat, reflecterend op haar verleden terwijl ze haar toekomst met een potentiele nieuwe liefde overdenkt. wat alle verhalen in show don’t tell met elkaar verbindt is hun oproep om niet te proberen het leven te doorgronden, maar om het simpelweg te leven, zo goed als we kunnen. deze bundel is een liefdesbrief aan de alledaagsheid van het bestaan, met al zijn chaos, schoonheid en humor. met humor en scherpzinnigheid legt elk verhaal de complexiteit van het moderne leven bloot in de pers ‘briljant. als je niet van korte verhalen houdt, lees je gewoon de verkeerde. lees deze.’ financial times ‘sittenfelds openhartigheid en nuchterheid zorgen voor meeslepend intiem en soms enorm grappig leesvoer. scherpzinnige bespiegelingen over levens die goed geleefd zijn – of niet.’ kirkus reviews ‘sittenfelds wereldbeeld is meer utopisch dan dystopisch; als jane austen behandelt ze haar personages met menselijkheid, zelfs wanneer hun daden tenenkrommend zijn. ze is een scherp observator van karaktereigenschappen en sociale mores, maar ze is nooit wreed.’ the los angeles times ‘combineert scherpe humor, scherp inzicht en scherpe observaties om gefrustreerde levens en de lastige, rommelige en grimmige aspecten van menselijke relaties te verkennen. wat sittenfeld laat zien in haar vakkundig geschreven en enorm boeiende korte verhalen is simpelweg buitengewoon begaafd verhalen vertellen.’ the washington post ‘elk van deze geestige, intelligente verhalen is een stukje modern leven, met complicaties veroorzaakt door financien, ouder wordende lichamen, bekoelende huwelijken en opgroeiende kinderen. en voor fans van het iconische debuut prep van deze auteur: het bevredigende slotverhaal stuurt lee fiora uit dat boek naar een dertigjarige reunie.’ people magazine ‘haar perfect ingetogen verhalen zijn een genot om hun realistische personages, morele dubbelzinnigheden, ontroerende momenten en de boodschap dat er zelfs in het kleinste verhaal lessen te ontdekken vallen.’ booklist (starred review) ‘show don’t tell is een beetje alsof je met een goede vriend(in) aan tafel zit die op het punt staat een belangrijke levenskwestie te bespreken. de verhalen zijn rommelig, heerlijk, doorspekt met stukjes citeerbare wijsheid, en compleet met eindes die je aan het denken zetten.’ the new york times