op de gevel van het winkeltje aan de provinciale weg staat lieveling: zo noemde ria verduin iedereen, want dan hoef je geen namen te onthouden. nu staat de koffietafel in haar eigen schuur, tussen de omgekeerde emmers.wies is hier nooit weggeweest, tilt met de verkeerde arm en heeft een bod van de kweker aan de overkant van de sloot. lot is terug uit de stad met een plukveld getekend op een zak potgrond en een schuld die ze verzwijgt. kasia kent de marges beter dan de zussen samen. en de kassalade klopt al maanden niet.verkopen mag alleen als ze het allebei willen; zo heeft hun moeder het vastgelegd. je gunt het ze allebei, en dat kan niet. wie heeft recht op een plek: degene die bleef, of degene die ervan houdt?dit is een door ai gegenereerde roman.