‘wat schoon bijzonder maakt is enerzijds de spanning die alia trabucco zeran weet op te roepen en anderzijds de vertelvorm. […] met meesterhand neemt de vertelster ons mee. […] knap is vooral hoe de schrijver je tot de laatste pagina geboeid weet te houden. […] schoon is een ronduit knappe, fijn vertaalde roman, waarin trabucco zeran werelden op elkaar laat botsen - arm en rijk, stad en platteland. de realiteit is gewelddadig, het literaire antwoord is gelaagd en magisch-realistisch. het gaat erom niet onderuit te gaan, het gaat om overleven. hier geeft een auteur aan wie nooit gehoord wordt een stem. en wat voor een.’**** nrc ‘schoon is een verontrustende roman, uiteindelijk meer tragedie dan thriller, die je in een ruk uitleest. het fysieke van trabucco zerans taal, de beschrijvingen van een tapijt vol vlekken, ruw geworden handen die zelfs ’s nachts niet stilstaan, rugpijn, slapeloosheid, een schriele zwerfhond en een door schimmel aangetaste vijgenboom blijven nog dagen hangen.’ het parool ‘een gewaagde, diepzinnige roman. alia trabucco zeran laat een dienstmeisje bespiegelen op grote thema’s als tijd, taal en herinnering. deze literaire krachttoer levert een knappe roman op over een vrouw die nergens echt gezien wordt.’ de volkskrant ‘deze knap geconstrueerde roman flirt alleen met de whodunit om de aandacht van de lezer te vangen, maar heeft vooral veel van een hedendaagse griekse tragedie, overgoten met een maatschappijkritische saus.’**** de standaard de uitzonderlijke nieuwe roman van chileens literair talent trabucco zeran: een onvergetelijk portret van een vrouw, geknecht door haar omstandigheden – ontroerend en met een ijzersterk plot schoon begint met een onontkoombaar feit: er is een meisje gestorven. estela heeft haar moeder in het zuiden van chili verlaten om te gaan werken bij een gezin in de hoofdstad santiago, waar ze schoonmaakt en hun dochtertje opvoedt. ze beschrijft de familie waarvoor ze zorgt, haar eigen familie die ze op het platteland achterliet, en de eenzaamheid, die zo ernstig is dat ze een nauwe relatie opbouwt met een zwerfhond die regelmatig langskomt. langzamerhand komen de scheve machtsverhoudingen tussen haar en het gezin bloot te liggen en wordt duidelijk hoe onzichtbaar de rol van inwonende huishoudster is. er is niemand die echt naar estela luistert of zich voor haar ideeen interesseert. in de loop van zeven jaar verandert haar ogenschijnlijk simpele leven in een repetitieve en uiteindelijk gewelddadige nachtmerrie. haar emotionele afstomping, samen met haar woede en uitputting, leiden ons naar het hart van de roman: naar wat er met het kind gebeurt. schoon is een uitzonderlijke roman met een duizelingwekkende plot die bevestigt wat estela zelf opmerkt: ‘er bestaan vele manieren van spreken. de stem is slechts de eenvoudigste.’ in de pers ‘overweldigend, tragisch en belangrijk.’ el mundo ‘alia trabucco zerans schrijven komt voort uit een mengeling van observatie, verbeelding, intuitie en gedachten. maar tegelijkertijd staat ze zichzelf toe om meegesleept te worden door de vrijheid van de literatuur.’ el pais, babelia ‘wanneer je schoon leest, stuit je op het leven dat rechtstreeks terugkijkt, ontdaan van elk masker en zonder optie om weg te kijken. het is eerlijk in zijn reflecties, direct in zijn toon, oprecht in zijn statements en verrijkend in de verzoeken die gedaan worden. een boek dat je geen uitweg biedt. scherp, intelligent, coherent en authentiek.’ el diario