niet alle monsters zijn kinderen van de goden, mijn koningin. sommigen van ons worden gemaakt... de goden hebben monsters naar de vijf koninkrijken gestuurd om de gewone stervelingen eraan te herinneren dat ze moeten buigen. odessa heeft dat haar hele leven gedaan – ze ging gebukt onder de wil van de goden en die van haar vader. als prinses is haar enige plicht om de kroon te dragen en de koning te gehoorzamen. het is nooit de bedoeling geweest dat ze zou heersen. dat ze zou vechten. en het was al helemaal niet de bedoeling dat zij de dochter werd die een eeuwenoud verdrag bezegelde met haar eigen bloed. maar alles verandert op de dag dat ze haar vaders troonzaal binnenstapt. de dag dat een legendarische monsterjager aanmeert. de dag dat een prins haar leven verpest. nu reist ze door gevaarlijk gebied met een strijder die haar net zomin mag als zij hem – gebonden aan een toekomst waarvoor ze niet heeft gekozen en een echtgenoot die ze nauwelijks kent. iedereen wil dat ze iets is wat ze niet is: een koningin, een spion, een offergave. maar wat als ze de rol weigert die voor haar is gekozen? wat als ze haar eigen regels bepaalt? wat als er kracht zit in onderschat worden? en wat als ze die kracht, voor het eerst in haar leven, aanboorde?