wanneer de jonge, vrijgevochten frieda tendeloo op een late wintermiddag in 1963 de dichtgevroren waal op stapt, wacht haar een ontmoeting die ze nooit meer zal vergeten. tussen de ijsschotsen op de witte rivier ontmoet ze de getrouwde otto. ze beleven een liefde die onstuimig begint, maar noodlottig eindigt. haar leven lang houdt ze haar herinneringen hieraan voor zichzelf. tot frieda op 81-jarige leeftijd plotseling weer alleen is. en het verzwegen verdriet zich onontkoombaar aan haar opdringt. pas dan durft ze op zoek te gaan naar wat ze is verloren. “jaap robben toont zich in dit verhaal over een 'schemerleven' opnieuw een meester in de korte ingehouden zinnetjes die de sentimentaliteit op afstand houden.” – trouw "robben laat met zijn krachtige hoofdpersoon zijn feministische hart spreken.” – humo “indringend” – de volkskrant “mooi, raak” – nrc handelsblad "robben weet ontroering op te wekken met zijn verhalen over verschoppelingen.” – de standaard “in schemerleven vertelt robben het keiharde verhaal van veel vrouwen over een tijd die nog niet zo heel ver achter ons ligt. het levert een mooie roman op die compassie biedt.” – dagblad van het noorden “geen zin die niet glanst of geladen is in jaap robbens verbluffende roman over levenslang verzwegen leed. […] wie het indrukwekkende schemerleven eenmaal gelezen heeft, kan het verhaal onmogelijk nog vergeten. […] geen woord op de verkeerde plek, geen zin die niet glanst of geladen is, en zeker richting het slot geen alinea die je niet tot in je diepste vezels raakt.” – het parool