ich loup euver sjtraao. ich bon in 'ne sjtad. ich bon ongerwaeg nao eine tattoostudio. jaa ich hob dao 'nn afsjpraok. icj gaon namelek 'n tatoeage laote zette. ich hob 'n afsjpraok gemaaktj veur 't make van 't ontwerp. ich hob ein sjets van wat icj wil bie mich. door miene kop gaon allerlei gedachte. wat wordj der van mien idee gevonje. wie lang geit 't bewerke doere? ken alles wat ich wil wal? wie lang doertj 't veur de tatoeage klaor is? wie is de tatoeeerder. waem is det? ... verdeerop in t verhaol: ich besjloet toch om nao binne te gaon. 't maedje achter de balie zut der eigenlek best leuk oet. 't kiektj mich an euver ziene paarse bril en ich zaen ein paar soeane blauwe auge die mich ondeugendj aankijken. ken ich uch helpe? huer ich 'm zegke. ich kiek 'm aan en krieg aeve gene aom en knik. ich sjraap miene kael en zegk: “ich denk 'tt wal. ich haol de teikening oet miene tas en legk dae op de balie. het paktj de teikening en bekiektj dae. ich bekiek t maedje 'ns god. 'n maedje det sjtevig gebouwdj is. 't haet 'ne bril op, paars van kleur, mer dae sjteit 'm leuk. 't haet ein neuspiercing en ...